Veel mensen willen...

Terug naar overzicht

Veel mensen willen...

Plaats een reactie:


Naam
Reactie
 Houd mij op de hoogte van reacties

Reacties


Ellis op 9 februari 2015 om 11:43
Haha, wat een grappige vergelijking Loes met dat in -en uitademen. Dat zouden we inderdaad niet lang volhouden ;)

Opjagen, nee.... Alhoewel, daar zie ik ook weer een tegengestelde kant in. Voor sommige mensen werkt opjagen juist wel omdat dan de druk verhoogd wordt waardoor het toe bewegen naar daar waar het echt om draait vergemakkelijkt kan worden. Bij mensen zoals ik werkt dat juist niet, als ik word opgejaagd bij het de deur uitgaan bijvoorbeeld kom ik er vaak na 5 min. alweer achter dat ik iets vergeten ben ;)

Sommige mensen hebben dit nodig en anderen dat als het gaat over hun eigen behoeftes te ontdekken. Ik ben wel benieuwd bij mensen.

Mensen, hoe zorgen jullie ervoor dat je ontdekt wat jouw eigen behoefte is? Wat het is waar je naar verlangt? Voel je het gewoon of doe je er ook iets voor? Ik ben benieuwd ;)


Loes op 5 februari 2015 om 18:42
Tja, we leven juist dankzij de spanning tussen twee polen: inademing en uitademing. Stel je voor als je 'exact in het midden' zou blijven zitten... dat overleef je niet lang (zonder externe hulpmiddelen). Juist de dynamiek houdt ons in beweging. Zo houdt wellicht ook de dynamiek van onze wensen en behoeften ons in beweging :) Het continu veranderen van onze wensen en behoeften doet ons beseffen wat we moeten doen om te (over)leven.
Laten we ons echter niet opjagen - soms denken we dat we allerlei behoeften hebben die slechts door anderen zijn ingefluisterd. Dan laten we ons leiden door een sociale behoefte, waardoor de vervulling van een verlangen wordt aangewakkerd als ware het een behoefte. Dat is waar marketeers goed in zijn, spelen met verlangens en behoeften.


Ellis op 5 februari 2015 om 17:00
Hee leuke reactie Loes :)

Uiteindelijk denk ik dat we als mens continue zoeken naar die balans. Dus inderdaad, wat je zegt, als we kind zijn willen we volwassen zijn (bijv.: zelf willen bepalen) en als we dan volwassen zijn willen we het liefst alles "loslaten" i.p.v. alles zelf te doen haha.

Het is waar wat je zegt.

Het woord balans lijkt wel een soort universele ondertoon als je het mij vraagt. Tegelijk, als alles exact in balans zou zijn, zou de wereld letterlijk stilstaan. Dus de vraag is of we dat echt willen ;)



Loes op 5 februari 2015 om 10:22
Grappig is dat, als we ‘groot’ lijkt het ons weer heerlijk kind te zijn en als we kind zijn, willen ze juist zo snel mogelijk 'groot' zijn. Rare wezens zijn die mensen toch.

Het lijkt wel alsof we evolutionair zo geprogrammeerd dat we steeds nieuwe uitdagingen zoeken en telkens weer iets anders willen - of is dit juist cultureel bepaald en wordt ons dit ingefluisterd door reclame en social media?

In hoeverre voelt het 'willen' waar jij over schrijft trouwens nog als een wens of voelt het meer als een behoefte of zelfs vereiste?

Soms wordt het leven leuker als we juist níet aan al onze impulsen naar meer, beter, spannender en groter gehoor geven. Russ Harris heeft hierover een indrukwekkend boek geschreven, The Happiness Trap (de valstrik van het geluk).